w

7 lessen voor het organiseren van een stilteweekend

Na acht jaar heb ik eenweekendstilte overgedragen aan mijn opvolger. In deze jaren heb ik 7 lessen geleerd over het in de markt zetten van een stilteweekend. Deze lessen deel ik graag met je.

Les 1: begin gewoon

Het is voorjaar 2008. Ik start met de organisatie en begeleiding van een stilteweekend. Natuurlijk heb ik een plan, een locatie en communicatiemiddelen om deelnemers te werven. Ik krijg veel enthousiaste reacties vanuit mijn zakelijk en persoonlijk netwerk. Maar aanmeldingen zijn er nauwelijks! Ik aarzel: om uit de kosten te komen, heb ik minimaal 10 deelnemers nodig. Er zijn er slechts vier. Dan besluit ik gewoon te beginnen en met deze vier vrouwen de stilte in te gaan. Ik zie het als een investering en het blijkt te werken: de volgende keer zijn er acht deelnemers. Later zijn lange wachtslijsten heel normaal…….

Les 2: ken je doelgroep

Mijn doelgroep is duidelijk: meest vrouwen boven de 35 jaar, hoogopgeleid, met pittige banen die ze vaak combineren met een gezin. Vrouwen die ik dagelijks tegenkom in mijn werk als communicatiespecialist in de zorg. Toch krijg ik uit mijn zakelijk netwerk nauwelijks aanmeldingen voor het stilteweekend. Dat verbaast me en ik ontdek dat het echt twee gescheiden werelden zijn: de zakelijke dienstverlening en de retraites. Google blijkt hierin mijn beste ambassadeur: zeker 80% van de deelnemers komt de eerste keer naar een stilteweekend via een zoektocht op internet.

Les 3: ga uit van jezelf

Het aanbod van retraites is groot en varieert van welness-achtige settings tot religieuze bezinningsweekenden. Eerlijk gezeg heb ik mijn aanbod van het stilteweekend niet gebaseerd op uitgebreid marktonderzoek, maar simpelweg op wat ik zelf prettig vind. En dat is contemplatie in stilte, de soberheid van een kloosteromgeving en alle ruimte om buiten te zijn en zelf te kiezen wat je wel en niet wilt doen. Door uit te gaan van mijn eigen behoeften, ontvang ik gasten die hetzelfde zoeken.

Les 4: respecteer de plek

De plek waar ik het stilteweekend organiseer, vind ik tijdens een wandeling op landgoed Slangenburg bij Doetinchem. Meteen als ik door het stiltecentrum loop, weet ik dat dit de plek is waar ik met groepen de stilte in wil gaan. Betekent dit dat deze plek perfect is? Zeker niet. Er zijn dingen die ik liever anders zou zien, maar ik besluit de plek te respecteren. Daarom maken we ook aan het einde van ieder stilteweekend gezamenlijk een buiging uit respect voor deze stille plek.

Les 5: blijf zakelijk

In het begin merk ik dat gasten op het laatste moment het stilteweekend afzeggen. Vaak met redenen als: te druk of problemen in het gezin of de familie. Mijn vermoeden is dat dit niet de echte reden is, maar dat mensen weerstand voelen en bang zijn om de stilte aan te gaan. Ik vraag me af hoe ik hier mee om kan gaan. Het antwoord komt van de monniken: blijf zakelijk en hanteer een annuleringsregeling. Het resultaat is dat er nauwelijks meer gasten annuleren.

Les 6: stop als het klaar is

Ik beleef al deze jaren veel plezier aan de begeleiding van de stilteweekenden. Mijn verwondering is dan ook groot als ik tijdens een schrijfmeditatie opeens noteer: ‘ik mag ook stoppen met de stilteweekenden’. Ik voel direct dat dit is wat ik wil, maar tegelijkertijd ervaar ik verwarring. Mijn hoofd redeneert: ‘je stopt toch niet met een goedlopend product waar je zoveel energie van krijgt?’. Toch is mijn gevoel sterker en ik besluit te stoppen op het moment dat het klaar is. Ik besef dat het klopt met mijn karakter: ik ben een conceptdenker, een bouwer en en een vernieuwer. De stilteweekenden hebben nu iemand anders nodig, iemand die doorgaat waar ik stop.

Les 7: neem bewust afscheid

Na mijn besluit om de stilteweekenden over te dragen, begeleid ik nog één keer een retraite. Het is fijn om heel bewust alles voor de laatste keer te doen. De laatste meditatie bij de zentuin, de laatste keer openen en sluiten in de groene kapel, de laatste avondwandeling door het donkere bos. Na afloop van het weekend drink ik een kopje thee met de monniken en eet een hapje met gastheer Paul. Nog een keer dwaal ik over het landgoed Slangenburg en zo neem ik heel bewust afscheid van deze bijzonder plek. En ik voel dat het goed is.

Romy Meinhardt heeft per 1 november 2016 de stilteweekenden van mij overgenomen. Heb jij interesse om deel te nemen aan een stilteweekend? Kijk dan op de site.

  • Zwany Huiting werkt als senior communicatieadviseur en storyteller voor de zorg. Zij blogt over haar werk en leven en schrijft korte boekrecensies.